Αμυγδαλωτα Ανδρου!!

      ΥΛΙΚΑ

1 Κιλό αμυγδαλόψυχα

1 Ποτήρι κρασιού ψίχα ψωμιού

759 Γραμμάρια ζάχαρη

7 Ασπράδια

1 εώς 2 Κρόκους

Λίγο πικραμύγδαλο ή άρωμα πικραμύγδαλου

Ανθότερο

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Ξεφλουδίζετε την αμυγδαλόψιχα. Χτυπάτε ελαφρά τα ασπράδια. Βάζετε σε μια λεκάνη την αλεσμένη αμυγδαλόψιχα, την ζάχαρη, την ψίχα του ψωμιού, τα αυγά ελαφρά χτυπημένα (κατά προτίμηση έναν κρόκο). Ζυμώνετε τα παραπάνω υλικά και τα πλάθετε σε σχήμα αυγού. Στρώνετε στο ταψί λαδόκολα και βάζετε τα έτοιμα αμυγδαλωτά. Τα ψήνετε στο φούρνο στους 200 βαθμούς περίπου. όταν βγούν από τον φούρνο βρέχετε λίγο το χαρτί (τινάζοντας λίγο νερό) και το αναποδογυρίζετε τιγανίζοντάς το με προσοχή, οπότε ξεκολούν. Τα βρέχετε με το ανθότερο και τα αφήνετε σε χνουδωτή πετσέτα 24 ώρες και έπειτα ζαχαρώνετε.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

Γλυκό σταφύλι

 
ΥΛΙΚΑ
• 3 ½ κιλά μαύρο σταφύλι
• 900 γρ. ζάχαρη
• 1 ½ κιλό νερό
• 1 λεμόνι (μόνο τη φλούδα)
• Μερικά πολύ τρυφερά αμπελόφυλλα
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
1. Πλένουμε τα τσαμπιά του σταφυλιού, που πρέπει να είναι ώριμο και γερό. Με το ψαλίδι ξεχωρίζουμε τις ρόγες, κόβοντάς τες από το τσαμπί και αφήνοντάς τους μόνο 1 χιλιοστό κοτσανάκι (θα πρέπει να ζυγίζουν 3 κιλά).
2. Τις απλώνουμε πάνω σε ένα πανί και τις βάζουμε στον ήλιο να στεγνώσουν, για μια ώρα περίπου.
3. Στο μεταξύ ετοιμάζουμε το σιρόπι. Βάζουμε να βράσει το νερό με τη ζάχαρη και μια φλουδίτσα λεμο-νιού. Τα βράζουμε δύο λεπτά και μετά τα αφήνουμε να κρυώσουν.
4. Τοποθετούμε με προσοχή τις ρόγες στα βάζα, απομακρύνοντας εκείνες που η φλούδα τους έχει κομματιαστεί. Σε κάθε βάζο προσθέτουμε μια φλουδίτσα λεμονιού και δύο καλά καθαρισμένα αμπελόφυλλα. Αδειάζουμε πάνω στις ρόγες το σιρόπι μέχρι τα 3/4 του ύψους τους. Κλείνουμε ερμητικά τα βάζα και τα αποστειρώνουμε για 15-20 λεπτά.
5. Τα διατηρούμε σε ξηρό και σκοτεινό μέρος.

Γλυκά του κουταλιού

Από τα πλέον παραδοσιακά γλυκά της Ελλάδας είναι αυτά του κουταλιού. Ζαχαρωμένα φρουτάκια, από τα πιο κλασικά μέχρι τα πιο περίεργα, γλυκά σαν το μέλι, συναντάμε σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Οι τουρίστες που επισκέπτονται συχνά τη χώρα μας τα έχουν λατρέψει. Oι έλληνες του εξωτερικού φροντίζουν να τα φιλοξενούν στο τραπέζι τους, αφού εκτός από ένα απλώς νόστιμο φαγώσιμο προϊόν, μπορεί να μετατραπεί σε ένα υπέροχο κέρασμα με ελληνική ταυτότητα!


Τα γλυκά κουταλιού δημιουργήθηκαν πριν χιλιάδες χρόνια, από την ανάγκη των νοικοκυρών να συντηρήσουν τα περίσσια φρούτα της παραγωγής. Από την αρχαιότητα ακόμη οι νοικοκυρές προσπαθούσαν να εφευρίσκουν διάφορους τρόπους, είτε στεγνώνοντας τα στον ήλιο, είτε συντηρώντας τα μέσα σε σιρόπι, μετά από βράσιμο των φρούτων ή σε μαρμελάδες. Αποκαλούνται «κουταλιού», επειδή τα κερνούσαν μέσα σε ένα μεγάλο μπολ με πολλά κουταλάκια ή σε μικρά πιατάκια κεράσματος, φυσικά με ένα μικρό κουτάλι. Το γλυκό του κουταλιού αποτελούσε το πιο καλοδεχούμενο κέρασμα για όλα τα νοικοκυριά και οι καλεσμένοι έδειχναν να το απολαμβάνουν ιδιαίτερα.
Σήμερα, τα γλυκά του κουταλιού γίνονται με ζάχαρη και με προσθήκη χυμού λεμονιού στο τέλος του δεσίματος, που βοηθά στη συντήρηση, ώστε να αποφεύγεται το ζαχάρωμα του. Άλλο μέσο συντήρη-σης είναι η γλυκόζη που κι αυτή βοηθά στην αποφυγή κρυστάλλωσης των σακχάρων. Σε κάποια νοικοκυριά και σπανιότερα σε εργοστάσια παραγωγής γλυκών του κουταλιού, θα συναντήσουμε και παλιές παραδοσιακές συνταγές, όπου η χρήση μεγάλης ποσότητα μούστου ή πετιμέζι από σταφύλια, μήλο, κυδώνι, σύκο, ρόδι και άλλα φρούτα.
Παλιά οι νοικοκυρές έβαζαν ασβέστη στα γλυκά για να γίνουν τραγανά. Το άφηναν καμιά δυο μέρες και μετά το ξέπλεναν καλά και άρχιζε η διαδικασία της παρασκευής του.
 
Όλα τα φρούτα του μπαξέ
Σχεδόν όλα τα φρούτα γίνονται γλυκό, όπως νεράντζι (φλούδα ή ολόκληρο), σταφύλι, περγαμόντο, βερίκοκο, πορτοκάλι, βύσσινο, λεμόνι, κυδώνι, μήλο, σύκο, κεράσι κλπ. Εκτός από τα συνηθισμένα γλυκά που ξέρουμε υπάρχουν και κάποια ασυνήθιστα γλυκά όπως οι φράουλες, ο λεμονανθός, τα ροδοπέταλα, οι χουρμάδες, η φλούδα του καρπουζιού και από λαχανικά τα καρότα, το ντοματάκι, το μελιτζανάκι.
Επίσης, οι άγουροι ξηροί καρποί, ιδίως τα καρύδια, είναι μια άλλη αγαπημένη πρώτη ύλη στην παρασκευή γλυκών.
Το νησί της Άνδρου είναι πολύ γνωστό για το γλυκό καρυδάκι και φτιάχνεται με γαρίφαλα και μέλι. Επίσης στην Άνδρο και στην Τήνο φτιάχνεται ένα μοναδικό γλυκό του κουταλιού από άνθη λεμονιάς. Στην Κω, τη Νίσυρο και τη Σαντορίνη συναντάμε το γλυκό ντοματάκι, που γεμίζονται με αμύγδαλα και αρωματίζονται με γαρίφαλα.
Σε όποια γωνιά της Ελλάδας κι αν βρεθείτε θα συναντήσετε σίγουρα κάποιο αγροτουριστικό συνεταιρισμό γυναικών, οι οποίες φτιάχνουν με τα χεράκια τους κάθε χρόνο δεκάa\δες είδη γλυκών του κουταλιού, τα συσκευάζουν και τα πουλάνε σε επισκέπτες τουρίστες.
Εκτός από την Ελλάδα και την Κύπρο, τα γλυκά του κουταλιού συνηθίζονται και στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή αλλά και στη Ρωσία.
 
Παράδοση που διαρκεί
Τα γλυκά του κουταλιού εξακολουθούν να υπάρχουν στη ζωή μας κυρίως ως ευπρόσδεκτα βιοτεχνικά εδέσματα ή δημοφιλή προϊόντα αγροτουριστικών μονάδων και πολύ λιγότερο ως δημιουργίες νοικοκυρών που επιμένουν να διαιωνίζουν τις γεύσεις στην κουζίνα τους. Αν και κυρίως στην επαρχία συναντάμε τέτοιες νοικοκυρές, που κάθε χρόνο φροντίζουν να γεμίζουν τα ράφια της κουζίνας με μεγάλα βάζα με γλυκά του κουταλιού, για το καθιερωμένο τρατάρισμα (κέρασμα) των επισκεπτών.
Επίσης, στα τραπεζάκια των καφενείων και τις τουριστικές περιοχές συνεχίζουν να αποτελούν την ελληνική ατραξιόν.
Τα τελευταία χρόνια με χαρά βλέπουμε και τους σεφ της ελληνικής δημιουργικής κουζίνας, που έχουν υιοθετήσει το στιλ «μαγειρεύω με ελληνικά προϊόντα», να εντάσσουν στο μενού του εστιατορίου τους απλά επιδόρπια φτιαγμένα από γλυκά του κουταλιού. Το γιαούρτι με γλυκό κεράσι μοιάζει και είναι απλό, αλλά έχει καθαρή, γνήσια γεύση, ότι αναζητάει δηλαδή ο σύγχρονος καταναλωτής. Έτσι, τα γλυκά του κουταλιού συνεχίζουν να αποτελούν ένα τεράστιο, πρωτότυπο, νοστιμότατο και αποκλειστικό κεφάλαιο της ελληνικής παραδοσιακής γαστρονομίας. Χάρη σε αυτές τις τεχνικές του μελώματος και με έναν τελείως μινιμαλιστικό τρόπο, οι καρποί αυτοί της γης μετατρέπονται σε γευστικά πυροτεχνήματα, που εκτοξεύονται κάθε φορά με ευχαρίστηση στον ουρανίσκο μας.
Σύγχρονη γαστρονομία
Η αλήθεια είναι πως έχουν απομείνει λίγες ελληνικές εταιρείες, οι οποίες παράγουν γλυκά του κουταλιού σε διάφορες γεύσεις. Οι περισσότερες από αυτές είναι οικογενειακές επιχειρήσεις με παράδοση στα γλυκά, κι έχοντας την τεχνογνωσία της παραγωγής συνεχίζουν να προμηθεύουν την αγορά με αυτά του είδους τα προϊόντα. Έτσι φθάνουν και στις διεθνείς αγορές, όπου υπάρχουν ελληνικά εστιατόρια ή επιλεγμένα ντιλικατέσεν.
Όσοι πάντως μιλούν για τη νέα ελληνική κουζίνα και την χρήση των παραδοσιακών προϊόντων της χώρας μας, συγκαταλέγουν σε αυτά και τα γλυκά του κουταλιού. Απλά σερβιρισμένα ή σε συνδυασμό με άλλα υλικά φτιάχνουν ένα εξαιρετικό επιδόρπιο πιάτο, ενώ σε μια ποικιλία από γλυκά του κουταλιού σε ένα μεγάλο δίσκο, μπορούν να γίνουν και μια καλή πρόταση για κέρασμα σε οποιαδήποτε ελληνικό εστιατόριο. Σε όλα τα επιλεγμένα εστιατόρια που σέβονται τον πελάτη και τις προτιμήσεις του θα βρούμε σίγουρα μερικές από τις γαστρονομικές προτάσεις, όπως ριζόγαλο με γλυκό σταφύλι, τσιζκέικ με γλυκό φράουλα, πανκέικς με γλυκό βύσσινο, παγωτό με γλυκό ελιά, κτλ.

Συνέπειες υπερκατανάλωσης ζάχαρης

Η συχνή έκθεση των δοντιών στη ζάχαρη σε μεγάλες ποσότητες, και για μεγάλη διάρκεια, αυξάνει τον κίνδυνο για εμφάνιση τερηδόνας στα παιδιά. Κύριες πηγές ζάχαρης είναι τα αναψυκτικά, τα γλυκά, οι καραμέλες και οι χυμοί.

Τρόφιμα πλούσια σε πρόσθετη ζάχαρη έχουν πολλές θερμίδες και είναι φτωχά σε άλλα θρεπτικά συστατικά, όπως πρωτεΐνες, βιταμίνες, μέταλλα και φυτικές ίνες. Περιέχουν, δηλαδή, «κενές θερμίδες» και αντικαθιστούν άλλα πιο θρεπτικά τρόφιμα στο καθημερινό διαιτολόγιο.

Κάποιες μελέτες υποστηρίζουν ότι η υπερκατανάλωση ζάχαρης, σε περίπτωση αδηφαγικής συμπεριφοράς, μπορεί να επηρεάσει κάποια νευρικά μονοπάτια, όπως αυτό της ντοπαμίνης, που ενισχύουν τη συγκεκριμένη συμπεριφορά, και ως εκ τούτου οδηγεί σε επιθυμία για ακόμα μεγαλύτερη κατανάλωση ζάχαρης. Επίσης, η γλυκιά γεύση προκαλεί ευχαρίστηση, με αποτέλεσμα να επιδιώκουμε την ακόμα μεγαλύτερη κατανάλωσή της.

Η υπερκατανάλωση ζάχαρης μπορεί να μας οδηγήσει σε υπέρβαρο και παχυσαρκία, μόνο στην περίπτωση που οι θερμίδες που προσλαμβάνουμε είναι περισσότερες από αυτές που «καίμε». Τα τρόφιμα και τα ροφήματα που περιέχουν ζάχαρη είναι, συνήθως, πλούσια σε θερμίδες και λιπαρά, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουμε να υπερβούμε τη συνιστώμενη πρόσληψη. Ιδιαίτερα, τα άτομα που καταναλώνουν πολλά ροφήματα που περιέχουν ζάχαρη οδηγούνται σε υπερκατανάλωση θερμίδων, διότι δεν μπορούν να ελέγξουν τι τρώνε συνολικά. Η κατανάλωση τέτοιων ροφημάτων συμβάλλει στην παιδική παχυσαρκία.

Πολύς κόσμος πιστεύει πως η υπερκατανάλωση ζάχαρης μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση διαβήτη. Αυτό είναι λάθος! Ο διαβήτης είναι αποτέλεσμα συνδυασμού γενετικών και περιβαλλοντικών αιτιών. Παρ' όλα αυτά, το υπερβάλλον βάρος είναι παράγοντας κινδύνου για διαβήτη τύπου 2. Καλό είναι άτομα που έχουν διαβήτη να αποφεύγουν την κατανάλωση ζάχαρης, διότι η γρήγορη απορρόφησή της από το πεπτικό οδηγεί σε απότομη αύξηση του σάκχαρου στο αίμα, το οποίο δεν μπορούν να ρυθμίσουν άτομα με διαβήτη.

Μελέτες έχουν δείξει ότι άτομα που δεν έχουν διαβήτη, με διατροφικές συνήθειες πλούσιες σε γλυκά, έχουν αυξημένη τιμή στον δείκτη μάζας σώματος και περιφέρειας-μέσης. Και άτομα που καταναλώνουν πολλά αναψυκτικά που περιέχουν ζάχαρη έχουν αυξημένες τιμές ινσουλίνης όταν δεν έχουν φάει απολύτως τίποτα.

Πότε υπάρχει κίνδυνος υπερκατανάλωσης;

Όταν καταναλώνουμε τρόφιμα στις συνιστώμενες ποσότητες, ανάλογα με τις ανάγκες μας, δεν υπάρχει κίνδυνος υπερκατανάλωσης. Κίνδυνος υπάρχει όταν καταναλώνουμε συχνά και σε μεγάλες ποσότητες τρόφιμα που περιέχουν πρόσθετη ζάχαρη. Μερικά από αυτά είναι τα γλυκά και οι πάστες, οι καραμέλες, τα αναψυκτικά, οι χυμοί (όταν δεν είναι 100% φυσικοί), αλλά και οι μαρμελάδες και τα ζελέ. Η ζάχαρη, όταν καταναλώνεται σε μέτριες ποσότητες, μπορεί να έχει θέση σε μια ισορροπημένη διατροφή.

Πώς να κρατήσω σε χαμηλά επίπεδα την πρόσληψη ζάχαρης;

Προσέχουμε τις ετικέτες των τροφίμων, έτσι ώστε να αποφεύγουμε να καταναλώνουμε αυτά που περιέχουν μεγάλες ποσότητες ζάχαρης. Όταν τα σάκχαρα στο τρόφιμο είναι πάνω από 15% των συνολικών υδατανθράκων, σημαίνει ότι το τρόφιμο είναι πλούσιο σε ζάχαρη. Όταν είναι κάτω από το 5%, σημαίνει ότι το τρόφιμο έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη. Είναι, επίσης, σημαντικό να ελέγχουμε την ποσότητα τροφίμου που καταναλώνουμε. Έτσι, τρόφιμα που είναι πλούσια σε ζάχαρη, καλό είναι να καταναλώνονται σε μικρές ποσότητες. Μορφές με τις οποίες αναγράφονται τα σάκχαρα στις ετικέτες των τροφίμων: γλυκόζη (glucose), δεξτρόζη (dextrose), φρουκτόζη (fructose), σιρόπι καλαμποκιού (corn or invert syrup), ακατέργαστη ή μαύρη ζάχαρη (raw or brawn sugar), σιρόπι γλυκόζης (glucose syrup), μαλτόζη (maltose), υδρολυμένο άμυλο (hydrolysed starch).

Συμβουλές για να περιορίσουμε τη ζάχαρη που καταναλώνουμε

Αντικαθιστάμε τα δημητριακά πρωινού που περιέχουν ζάχαρη με ολικής άλεσης δημητριακά ή βρώμη.

Επιλέγουμε φρέσκα ή αποξηραμένα φρούτα, ξηρούς καρπούς, μήλα ψητά, γιαούρτι ή ρυζόγαλο για επιδόρπιο, αντί για γλυκά ή συσκευασμένα σνακ.

Ελαττώνουμε τη ζάχαρη που χρησιμοποιούμε στα σπιτικά γλυκά.

Αντικαθιστάμε τα ροφήματα που περιέχουν ζάχαρη με φυσικούς χυμούς, ανθρακούχο νερό, γάλα, ροφήματα διαίτης ή smoothies.

Επιλέγουμε κονσέρβες φρούτων που συντηρούνται σε χυμό και όχι σε σιρόπι.

Επιλέγουμε μαρμελάδες με λιγότερη ζάχαρη ή spreads φρούτων.

Ελαττώνουμε ή βγάζουμε τελείως τη ζάχαρη από τον καφέ ή τα άλλα ροφήματα.

ΤΟΥΡΤΑ SUPER MARIO

ΤΟΥΡΤΑ ΚΑΡΔΙΑ

ΤΟΥΡΤΑ ΡΙΓΕ